Deze tocht zal je nog lang bijblijven. Je moet namelijk eerst ruim twintig kilometer omhoog over een smalle gruisweg, langs een steile afgrond hier en daar.  En de weg is  maar één auto breed. Bij tegenliggers moet je stoppen, en als je pech hebt achteruit om uit te wijken. Maar het is ook hier weer heel bijzonder als je er eenmaal bent: een stuwmeertje, gewone meertjes, een echte hut beheerd door een ouder echtpaar (toen tenminste) en verder niks. Je kunt gewoon een ontspannen wandeling langs de meertjes naar het noorden maken, vanaf het weggetje west van Nørdstedalsseter. De route door naar het westen is in het begin heel erg steil en als het vochtig is zeer glad en moeilijk tot niet te doen (voor ons soort mensen).En na afloop natuurlijk een wafel in Nørdstedalsseter.